Θα πρέπει να έχετε την javascript ενεργοποιημένη για να δείτε αυτή τη σελίδα
Ἐπικήδειος Λόγος στόν ἀοίδιμο Μητροπολίτη  Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυρό Κοσμᾶ (Παπαχρήστου) (1945 - 2022)

Ἐπικήδειος Λόγος στόν ἀοίδιμο Μητροπολίτη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυρό Κοσμᾶ (Παπαχρήστου) (1945 - 2022)

Αντί Προλόγου
Ἐ­πι­κή­δειος Λόγος
στόν ἀ­οί­δι­μο Μη­τρο­πο­λί­τη
Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας
κυ­ρό Κο­σμᾶ (Παπαχρήστου)
(1945 - 2022)
 
Ἐ­πι­σκό­που Ὠ­ρεῶν Φι­λο­θέου,
Ἀρ­χι­γραμ­μα­τέως τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου
τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος
Ἱερός Ναός Ἁγίου Σπυρίδωνος Μεσολογγίου,
4 Ἰανουαρίου 2022
 
 
«Μα­κά­ριος ὅν ἐ­ξε­λέξω καί προ­σε­λά­βου·
κα­τα­σκη­νώ­σει ἐν ταῖς αὐ­λαῖς σου.» (Ψαλμ. 64,5)
 
 
 
         Σε­βα­σμι­ώ­τατε Μη­τρο­πο­λῖτα Ναυ­πά­κτου καί Ἁ­γίου Βλα­σίου κ. Ἱ­ε­ρό­θεε, ἐκ­πρό­σωπε τῆς Αὐ­τοῦ Μα­κα­ρι­ό­τη­τος τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Ἀ­θη­νῶν καί πά­σης Ἑλ­λά­δος κ. Ἱ­ε­ρω­νύ­μου καί Το­πο­τη­ρητά τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας,
         Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι καί Θεοφιλέστατοι Ἅ­γιοι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς,
         Εὐ­λα­βέ­στα­τοι Πρε­σβύ­τε­ροι καί Δι­ά­κο­νοι,
         Ὁ­σι­ώ­τα­τοι Μο­να­χοί καί Μο­να­χές,
         Ἐν­τι­μό­τα­τοι Ἄρ­χον­τες,
         Λαέ τοῦ Κυ­ρίου πεν­θη­φόρε,
 
         Ὁ εὐ­λο­γη­μέ­νος Ἐ­πί­σκο­πος καί Μη­τρο­πο­λί­της τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λεως Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας ἄ­φησε τόν κό­σμο αὐτόν καί εὑ­ρί­σκε­ται πλέον εἰς «τάς αὐ­λάς τοῦ Κυ­ρίου» μετά τῶν Δι­καίων καί τῶν Ἁ­γίων, τῶν ἀπ’ αἰ­ῶ­νος Θεῷ εὐ­α­ρε­στη­σάν­των.
Πᾶ­σιν ἀν­θρώ­ποις τό κοι­νόν τοῦ βίου ἔ­τα­ξεν ὁ Κύ­ριος χρέος, τοῦ ὅ­ρου πλη­ρω­θέν­τος. Κοινό, ὄν­τως, πέρας τοῦ βίου σέ ὅ­λους τούς ἀν­θρώ­πους, ἔ­θεσε ὁ Θεός τήν ἔξοδο ἀπό τήν ἐπίγεια πραγματικότητα τῆς φθο­ρᾶς καί τήν εἴ­σοδο στήν αἰ­ω­νι­ό­τητα τῆς ὄντως ζωῆς.
Ἔτσι συνέβη καί μέ τόν μα­κα­ρι­στό ἤδη Μη­τρο­πο­λί­τη Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας κυ­ρό Κο­σμᾶ. Ὁ ἀγαθός τῇ προαιρέσει Ποι­με­νάρ­χης, ὁ δι­α­κε­κρι­μέ­νος τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος Κλη­ρι­κός, ὁ νυ­χθη­με­ρόν κα­τα­πο­νού­με­νος γιά τήν Ἐκ­κλη­σία ἐπί τεσ­σα­ρά­κοντα καί ὀ­κτώ ἔτη δι­ά­κο­νος τοῦ Θείου Λό­γου, ὁ μετ’ αὐ­τα­παρ­νή­σεως καί ἀ­γά­πης ἐρ­γά­της τοῦ Εὐ­αγ­γε­λίου ἀ­νε­παύθη ἐν Κυ­ρίῳ.
Ἐ­ξε­λέγη ἀπό τόν Κύ­ριο γιά νά με­τα­φερ­θεῖ «ἀπό τῶν λυ­πη­ρο­τέ­ρων ἐπί τά χρη­στό­τερα καί θυ­μη­δέ­στερα ἔνθα ἡ ἀ­νά­παυ­σις καί ἡ χαρά» (Εὐχή Γο­νυ­κλι­σίας). Με­τέ­στη «ἀπό τῆς χεί­ρο­νος κα­τα­στά­σεως ἐπί τήν βελ­τί­ονα, ἀπό τῆς προ­σκαί­ρου ἐπί τήν αἰ­ώ­νιον, ἀπό τῆς ἐ­πι­γείου εἰς τήν ἐ­που­ρά­νιον» (Μ. Βα­σι­λείου, ὁ­μι­λία 17 εἰς Βαρ­λαάμ Μάρ­τυρα).
         Ἐ­σί­γησε τό γλυ­κό­φθογ­γον στόμα τοῦ σε­μνοῦ καί τα­πει­νοῦ Ἱ­ε­ράρ­χου «ὅς ἐν ἀ­να­βά­σει θυ­σι­α­στη­ρίου ἐ­δό­ξα­σεν πε­ρι­βο­λήν Ἁ­γι­ά­σμα­τος ὡς ἥ­λιος ἐ­κλάμ­πων ἐπί ναόν Ὑ­ψί­στου».
         Ὁ ἀοίδιμος Μη­τρο­πο­λί­της Αἰ­τω­λίας καί Ἀκαρ­να­νίας κυ­ρός Κο­σμᾶς (Πα­πα­χρῆ­στος) γεν­νή­θηκε τό ἔ­τος 1945 στήν Σκου­τε­σι­άδα Ἀ­γρι­νίου. Γό­νος ἱερατικῆς οἰ­κο­γε­νείας δι­δά­χθηκε τά ἐγ­κύ­κλια μα­θή­ματα στό Ἀ­γρί­νιο καί ἐν συ­νε­χείᾳ σπού­δασε Πο­λι­τι­κές Ἐ­πι­στῆ­μες στό Πάν­τειο Πα­νε­πι­στή­μιο Ἀ­θη­νῶν, τοῦ ὁ­ποίου κα­τέ­στη πτυ­χι­οῦ­χος τό ἔ­τος 1971, καί τήν Ἱ­ερά Ἐ­πι­στήμη τῆς Θε­ο­λο­γίας στό Ἀ­ρι­στο­τέ­λειο Πα­νε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, γε­νό­με­νος πτυ­χι­οῦ­χος αὐ­τῆς τό ἔ­τος 1976.
         Ὑ­πη­ρέ­τησε ἐπί δύο ἔτη στόν Ἑλληνικό Στρατό καί στήν συ­νέ­χεια, ἀ­φοῦ ἐ­κάρη Μο­να­χός, πο­θῶντας τήν Ἱ­ε­ρω­σύνη χει­ρο­το­νή­θηκε Δι­ά­κο­νος καί Πρε­σβύ­τε­ρος τό ἔτος 1974 καί ἔ­λαβε τό ὀφ­φί­κιο τοῦ Ἀρ­χι­μαν­δρί­του ἀπό τά χέ­ρια τοῦ ἀ­οι­δί­μου Μη­τρο­πο­λί­του Αἰ­τω­λίας καί Ἀκαρ­να­νίας κυ­ροῦ Θε­ο­κλή­του (Ἀ­βραν­τι­νῆ). Δι­ο­ρί­σθηκε Ἱ­ε­ρο­κῆρυξ καί ἐπί τρι­ά­κοντα ἔτη ἐρ­γά­σθηκε ἀ­ό­κνως, πε­ρι­ο­δεύ­ον­τας ὁ­λό­κληρη τήν Ἱ­ερά Μη­τρό­πολη Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας, κη­ρύ­σσον­τας τό Εὐ­αγ­γέ­λιο, ἐ­ξο­μο­λο­γῶν­τας, ἱ­ε­ρουρ­γῶν­τας καί στη­ρί­ζον­τας ποι­κι­λο­τρό­πως τόν λαό τοῦ Θεοῦ.
         Τό ἔρ­γο του, μέ τήν εὐ­λο­γία τοῦ Γέ­ρον­τός του Ἱ­ε­ράρ­χου Θε­ο­κλή­του, ἦταν ποι­κίλο: κοι­νω­νικό, ἐ­θνικό, ἀν­τι­αι­ρε­τικό, λει­τουρ­γικό, ἱ­ε­ρα­πο­στο­λικό. Κεν­τρικός το­μέας ὅ­μως τῆς προ­σφο­ρᾶς του ἀ­ποδείχθηκε ὁ νε­α­νι­κός το­μέας. Στό νευ­ραλ­γικό αὐτό πεδίο τῆς δι­α­κο­νίας τῆς Ἐκ­κλη­σίας κυριολεκτικά δι­έ­πρε­ψε: συ­νά­ξεις νέων καί νε­α­νί­δων, μα­θη­τῶν, φοι­τη­τῶν καί ἐ­πι­στη­μό­νων δη­μι­ουρ­γή­θη­καν καί κα­τευ­θύν­θη­καν ἀπό ­τόν τότε πατέρα Κοσμᾶ. Ἀ­να­ρί­θμη­τοι νέοι καί νέες κα­θο­δη­γή­θη­καν ἀπό αὐ­τόν καί δέν εἶ­ναι λί­γοι αὐ­τοί πού δι­α­κο­νοῦν τήν Ἐκ­κλη­σία ὡς Κλη­ρι­κοί καί Μο­να­χοί ἐν­τός καί ἐ­κτός Αἰ­τω­λο­α­καρ­να­νίας. Ἐπί δε­καε­τίες δι­ηύ­θυνε ὑ­πο­δει­γμα­τι­κά τίς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κές κα­τα­σκη­νώ­σεις τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λεως Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας, ἀπό τίς ὁποῖες προ­ῆλ­θαν ἱ­κανά καί ζων­τανά στε­λέχη πού δι­α­κο­νοῦν τήν Ἐκ­κλη­σία καί τήν κοι­νω­νία.
         Κα­τηύ­θυνε ἐ­πί­σης πνευ­μα­τικά μο­να­χι­κές ἀ­δελ­φό­τη­τες ἐν­τός καί ἐ­κτός Αἰ­τω­λο­α­καρ­να­νίας.
         Δη­μο­σί­ευε τα­κτικά ἄρ­θρα ἐκ­κλη­σι­α­στικά καί ἀν­τι­αι­ρε­τικά, ἐνῶ ἐ­κή­ρυσσε εὐ­καί­ρως ἀ­καί­ρως καί ἀπό τόν ρα­δι­ο­φω­νικό στα­θμό τῆς Ἱε­ρᾶς Πό­λεως τοῦ Με­σο­λογ­γίου.
         Ὅλη αὐτή ἡ δρα­στη­ρι­ό­τητα ἔ­κανε τήν Σε­πτή Ἱ­ε­ραρ­χία τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος, ὑπό τήν προ­ε­δρία τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που κυ­ροῦ Χρι­στο­δού­λου, νά τόν προ­κρί­νει εἰς δι­α­δο­χήν τοῦ ἐξελθόντος τῆς ἐ­νερ­γοῦ ὑ­πη­ρε­σίας, λόγῳ γήρατος καί προβλημάτων ὑγείας, σεπτοῦ Γέ­ρον­τός του, ἀ­οι­δί­μου Μη­τρο­πο­λί­του Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας κυ­ροῦ Θε­ο­κλή­του, καί νά τόν ἐ­κλέ­ξει Μη­τρο­πο­λίτη στίς 8 Ὀ­κτω­βρίου 2005.
Ἐ­νε­θρο­νί­σθη στίς 6 Νο­εμ­βρίου 2005 σέ αὐ­τόν ἐδῶ τόν Ἱερό Ναό καί ἔκτοτε, μέχρι τῆς τελευτῆς του, ἐποίμανε ἐπί 16 ἔτη τήν Ἱερά Πόλη τοῦ Με­σο­λογ­γίου, τήν Πόλη τοῦ Ἀγρινίου καί ὅλη τήν Ἐ­παρ­χία Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας, δί­δον­τας κυ­ρι­ο­λε­κτικά νέα πνοή στό ἔργο τῆς το­πι­κῆς Ἐκ­κλη­σίας μέσα ἀπό τήν σπορά τοῦ λό­γου τοῦ Θεοῦ, τά ἔργα τῆς εὐ­ποι­ίας, ἀλλά καί τήν καλ­λι­έρ­γεια τῆς χα­ρι­σμα­τι­κῆς λει­τουρ­γίας ἑ­νός ἑ­κά­στου τῶν συ­νερ­γα­τῶν του Κλη­ρι­κῶν.
         Ὁ Μα­κα­ρι­στός Μη­τροπο­λί­της Κο­σμᾶς οὐ­δέ­ποτε θε­ώ­ρησε τήν Ἐ­πι­σκοπή του ὡς τόπο ἀ­να­παύ­σεως καί τρυ­φῆς, ἀλλά τόπο δι­α­κο­νίας Ἰησοῦ Χρι­στοῦ, νέο στά­διο ἱ­ε­ροῦ ἀ­γῶ­νος ὑ­πέρ τῆς Ἐκ­κλη­σίας. Αὐτό ὁ­μο­λό­γησε κατά τόν Ἐν­θρο­νι­στή­ριο λόγο του: «Ἐ­πι­τρέ­ψατέ μου», ζήτησε ἀπό τούς ἀκροατές τοῦ λόγου του, «νά ὁ­μι­λήσω μέ καρ­δι­α­κήν εἰ­λι­κρί­νειαν. Δέν μέ συ­νέ­χει ἡ δόξα καί τό με­γα­λεῖον τοῦ ἀ­ξι­ώ­μα­τος. Δέν μέ συγ­κι­νοῦν καί δέν μέ ἐγ­γί­ζουν αὐτά. Καί πα­ρα­καλῶ ὅ­λους σας νά προ­σεύ­χε­σθε νά μή μέ ἀλ­λο­τρι­ώ­σουν, ἕως ὅ­του φύγω ἀπό τόν κό­σμον αὐ­τόν διά τήν αἰ­ω­νίαν μα­κα­ρι­ό­τητα. Τώρα, τρέμω τόν Σταυ­ρόν καί τάς εὐ­θύ­νας, πού ἐ­πω­μί­ζο­μαι. Ὁ Ἐ­πί­σκο­πος ἐ­πω­μί­ζε­ται ἀπό αὐ­τήν τήν στι­γμήν, τάς εὐ­θύ­νας καί τάς ἀγω­νίας ὅ­λων τῶν ψυ­χῶν τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λεως. Ἐ­πω­μί­ζε­ται τήν εὐ­θύ­νην διά τήν σω­τη­ρίαν ὅ­λων, κλη­ρι­κῶν καί λα­ϊ­κῶν. Ὀφεί­λει νά προ­σεύ­χε­ται ὄχι μό­νον διά τόν ἑ­αυ­τόν του, ἀλλά καί διά τό ποί­μνιόν του. Νά κλαίει ὄχι μό­νον διά τά ἰ­δικά του ἁ­μαρ­τή­ματα, ἀλλά καί διά τῶν χρι­στι­α­νῶν του τά ἀ­γνο­ή­ματα καί ἁ­μαρ­τή­ματα. Νά ἀ­νη­συχῇ καί νά ἀ­γω­νί­ζε­ται διά τήν ἀν­τι­με­τώ­πι­σιν καί τῶν ἰ­δι­κῶν του πει­ρα­σμῶν, ἀλλά καί τῶν πειρασ­μῶν τῶν ψυ­χῶν τοῦ ποι­μνίου του».
        Ὅσα εἶπε, ἀγωνίσθηκε ‒ὅση αὐτῷ δύναμις‒ νά τά ἐφαρμόσει. Γι’ αὐτό καί ὡς Ἐ­πί­σκο­πος ὑ­πῆρξε ἄν­θρω­πος προ­σευ­χῆς, διά τῆς ὁποίας ἐπικοινωνοῦσε ἀ­λη­θινά μέ τόν Θεό, ἐναποθέτοντας τόν ἑαυτό του καί τό ποίμνιό του σ’ Αὐτόν.
         Γνώριζε, ἀκόμη, ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος δέν μπορεῖ νά λειτουργήσει μόνος του, ὅσα προσόντα καί ἄν ἔχει, καί γι᾿ αὐτό ἐπιμελήθηκε τήν καλλιέργεια ἱ­ε­ρα­τικῶν κλίσεων σέ πνευ­μα­τι­κά του τέ­κνα, τά ὁ­ποῖα σα­γη­νεύ­θη­καν ἀπό τόν ἱ­ε­ρα­πο­στο­λικό ζῆλο τοῦ Γέ­ρον­τός τους καί εἰ­σῆλ­θαν στήν ζωή τῆς ἁγίας Ἱ­ε­ρω­σύ­νης, ἀ­πο­τε­λῶν­τας τούς πο­λυτίμους συμ­πα­ρα­στά­τες καί βο­η­θούς του στήν δι­α­κο­νία τοῦ πι­στοῦ Λαοῦ τῆς εὐ­λο­γη­μέ­νης αὐ­τῆς Ἐ­παρ­χίας, ἡ ὁ­ποία δι­α­κρί­νε­ται, με­ταξύ ἄλ­λων, καί γιά τούς κα­λούς, ἐ­να­ρέ­τους καί ἐν φόβῳ Θεοῦ ὑ­πη­ρε­τοῦν­τας Κλη­ρι­κούς.
         Ὑπῆρξε ταὐτόχρονα καί ἐ­ρα­στής τῆς ἡ­συ­χίας καί τοῦ μο­να­χι­κοῦ βίου, γι᾿ αὐτό καί κα­τέ­βαλλε προ­σπά­θειες γιά νά στε­λε­χώ­σει τίς Ἱ­ε­ρές Μο­νές τῆς Ἐ­παρ­χίας του μέ ἀφιερωμένες στόν Χριστό ὑπάρξεις, μο­να­χούς καί μο­να­χές, γνω­ρί­ζον­τας καλά ὅτι τά Μο­να­στή­ρια, ὅ­ταν λει­τουρ­γοῦν σω­στά καί μέ ὑ­πα­κοή πρός τόν Ἐ­πί­σκοπο καί τήν Ἐκκλησία, ἀ­πο­τε­λοῦν τόπους φανέρωσης τῆς ζωῆς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
         Ἀπό τούς πλέον σημαντικούς στα­θμούς τῆς ποι­μαν­τι­κῆς του δι­α­κο­νίας ὑ­πῆρξε ἡ, κα­τό­πιν ἐ­νερ­γειῶν του, ἔ­λευση τοῦ ἱ­ε­ροῦ Λει­ψά­νου τοῦ Ἁ­γίου Κο­σμᾶ τοῦ Αἰ­τω­λοῦ στήν ὁ­μώ­νυμη Ἱ­ερά Μονή Θέρ­μου, ὅ­πως καί ἡ ἀ­να­γραφή στίς ἁ­γι­ο­λο­γι­κές δέλ­τους τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σίας τοῦ ὀ­νό­μα­τος τοῦ ἁ­γίου ἐν­δό­ξου ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος Βλα­σίου τοῦ Ἀ­καρ­νά­νος καί τῶν ἕξι συ­να­σκη­τῶν του.
         Ἁ­πλός, εἰ­λι­κρι­νής καί ἀνεπιτήδευτος στούς τρόπους του, ἐξαιρετικά εὐγενής πρός πάντας, ἐρ­γα­τι­κός καί μέ ὑ­ψηλή αἴ­σθηση τοῦ κα­θή­κον­τος, ὁ ἀ­οί­δι­μος Ἱ­ε­ράρ­χης ὑ­πῆρξε καί ὑ­πο­δει­γμα­τι­κός ἱε­ρουρ­γός καί λει­τουρ­γός τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ, μέ βα­θειά προ­σή­λωση καί προ­σοχή. Λει­τουρ­γοῦσε πολ­λές φο­ρές κατά τήν δι­άρ­κεια τοῦ ἔ­τους, λα­τρεύ­ον­τας τόν Πα­νά­γιο Τρι­α­δικό Θεό μετά φό­βου καί ἀ­γά­πης, ἐ­πι­θυ­μῶν­τας σφό­δρα καί ἐ­πι­δι­ώ­κον­τας ἀ­κα­τά­παυ­στα νά κα­τα­ξι­ω­θεῖ νά εὕ­ρει χά­ριν ἐ­νώ­πιον τοῦ Κυ­ρίου Παν­το­κρά­το­ρος.
         Ἐπί πλέον, γνώ­ριζε ἄ­ρι­στα τό τυ­πικό τῆς Ἐκ­κλη­σίας, ἐνῶ  δι­έ­θετε ἰδιαίτερη καλ­λι­φω­νία καί γνώση τῆς ψαλ­τι­κῆς τέ­χνης, ψάλλοντας μέ ὕφος σεμνό καί σοβαρό, πιστό πρός τήν παράδοση τῆς πατρώας βυζαντινῆς μουσικῆς, δίχως ὑπερβολικά ποικίλματα, πού ἐνίοτε θυμίζουν «βοές ἄτακτες».
Μέ τήν προ­σω­πική εὐ­θύνη καί πρό­νοια τοῦ Μητροπολίτου Κοσμᾶ, τό φι­λαν­θρω­πικό ἔργο τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λεως Αἰ­τω­λίας καί Ἀ­καρ­να­νίας, τό ὁποῖο παρέλαβε ἀπό τόν Προκάτοχο καί Γέροντά του ἐπεκτάθηκε περισσότερο, φθάνοντας, μά­λι­στα, ἀρκετές φορές καί πρός Ἱ­ε­ρές Μη­τρο­πό­λεις, οἱ ὁποῖες κατά και­ρούς ἐπλή­γη­σαν ἀπό δι­ά­φο­ρες φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές.
Γι᾿ αὐτό καί τά πνευ­μα­τικά του τέ­κνα, ἀλλά καί γενικότερα ὅ­σοι τόν γνώ­ρι­σαν, θά ἠ­δύ­ναντο χω­ρίς δι­στα­γμό νά ἰσχυριστοῦν ὅτι ἐκπληρώθηκε ἡ εὐχή πού ἔκανε στόν ἐ­πι­βα­τή­ριο λόγο του, νά ὁμοιάσει στόν προ­στά­τη του Ἅγιο Κο­σμᾶ τόν Αἰ­τω­λό: «Πα­ρα­καλῶ τόν Κύ­ριόν μου», ἔλεγε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς καί ἐπανέλαβε ὁ Μητροπολίτης Κοσμᾶς, «μέ­χρι τέ­λους τῆς ζωῆς μου νά μέ ἀ­ξι­ώσῃ, νά μήν ἀ­πο­κτήσω σακ­κούλα δι­ότι ὡ­σάν κάμω ἀρ­χήν νά παίρνω ἄ­σπρα, εὐ­θύς ἔ­χασα τούς ἀ­δελ­φούς μου, καί δέν ἠμ­πορῶ καί τά δύο. Ἤ τόν Θεόν ἤ τόν δι­ά­βο­λον». Καί, ὄντως, πτωχός σέ ὑλικά πράγματα ἐγεννήθη ὁ ἀοίδιμος Ἱεράρχης, πτωχός ἔζησε, πτωχός ἀπέθανε, ἀλλά ἐπλούτισε πολλούς μέ τά καλά του ἔργα.
         Ὁ μα­κα­ρι­στός Μη­τρο­πο­λί­της Κο­σμᾶς ὑ­πῆρξε ἄν­θρω­πος ἀ­γα­θῆς προ­αι­ρέ­σεως. Οὐ­δέ­ποτε ἐνήργησε μέ δό­λο ἤ μέ πρό­θεση νά ἀδικήσει τόν ὁποιονδήποτε, ἐνῶ δέν ὑ­πῆρξε οὔτε σκλη­ρός οὔτε ἐ­πι­κρι­τι­κός ἔ­ναντι οἱ­ου­δή­ποτε, εἴτε γρα­πτῶς εἴτε προ­φο­ρι­κῶς. Ἐ­κή­ρυσσε διαρκῶς τήν με­τά­νοια, δίχως νά παύσει ποτέ νά ἐρ­γά­ζε­ται κι ὁ ἴ­διος τόν δικό του ἀ­γῶνα με­τα­νοίας. Αὐτό ἦ­ταν καί τό ἐ­πι­στέ­γα­σμα τῆς τε­λευ­ταίας Ἐγ­κυ­κλίου του γιά τήν μό­λις πρό ἡ­με­ρῶν πα­ρελ­θοῦσα ἑ­ορτή τῶν Χρι­στου­γέν­νων, τήν ὁ­ποία συ­νέ­γραψε λίγο πρίν ἀ­σθε­νή­σει:
«Ἀ­γα­πη­τοί πα­τέ­ρες καί ἀ­δελ­φοί», ἔ­γραφε, «μήν παί­ζουμε μέ τήν σω­τη­ρία μας. Σή­μερα Χρι­στού­γεννα ἄς θε­λή­σουμε νά πι­στέ­ψουμε πώς ὅλα αὐτά τά ἐ­νερ­γή­ματα τῆς ἀ­πο­στα­σίας μας καί οἱ συ­νέ­πειες ἐξ αὐ­τῶν, θε­ρα­πεύ­ον­ται μέ τήν εἰ­λι­κρινῆ καί συ­νει­δητή με­τά­νοιά μας. Εὑ­ρι­σκό­με­νοι ἐμ­πρός στήν φά­τνη ἄς προ­σφέ­ρουμε τό κα­λύ­τερο δῶρο στόν Κύ­ριό μας: τά ἁ­μαρ­τή­ματά μας, μέ τήν με­τά­νοιά μας!
Καί ζῶν­τες τήν με­τά­νοια καί τόν ἀ­λη­θινό πνευ­μα­τικό μας ἀ­γῶνα, ἄς γι­νό­μα­στε ζύμη, γιά νά ζυ­μώ­νουμε τήν κοι­νω­νία μας πνευ­μα­τικά, ὥ­στε νά δέ­χε­ται ὁ νη­πι­ά­σας Κύ­ριος τήν χρι­στου­γεν­νι­ά­τικη καί τήν διά βίου προ­σκύ­νησί μας».
Ἔ­χοντας ὡς ἐ­φό­διο ζωῆς ὅλα τά προ­α­να­φερ­θέντα, καί πολλά ἀκόμη πού δέν εἶναι δυνατόν νά ἀναπτυχθοῦν στά στενά χρο­νικά ὅ­ρια τῆς πα­ρού­σης πε­ρι­στά­σεως, ὁ μα­κα­ρι­στός Ἱ­ε­ράρ­χης Κοσμᾶς δι­έρ­χε­ται σή­με­ρα «ἐκ τοῦ θα­νά­του εἰς τήν ζωήν».
 
Σεβαστοί μου πατέρες καί ἀδελφοί μου εὐλογημένοι,
Ἡ κοίμηση ­τοῦ Μη­τρο­πο­λί­του Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Κο­σμᾶ εἶ­ναι γιά μᾶς ὅ­λους εὐ­και­ρία μετανοίας, πε­ρι­συλ­λο­γῆς, προ­σευ­χῆς, ἀγῶνος γιά τήν ὑ­πέρ­βα­ση τῶν προ­σκαί­ρων, ἐνῶ ἀποτελεῖ καί ἀφορμή ἀγαθῆς ἐλ­πί­δος γιά τήν ζωή τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Λυ­πού­μεθα βε­βαίως ὡς ἄνθρωποι γιά τήν κοί­μησή του, ἀλλά προ­σεγ­γί­ζουμε αὐτήν τήν κοίμηση μέ τήν ἐλ­πίδα τῆς Ἀ­να­στά­σεως καί τῆς ὁ­ρι­στι­κῆς και ἀ­με­τά­κλη­της ὑ­πέρ­βα­σης τῆς φθο­ρᾶς καί τοῦ θα­νά­του.
 
         Ἀοί­διμε Πάτερ καί Ποιμενάρχα, Μη­τρο­πο­λῖτα Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας πάτερ Κο­σμᾶ,
         Ὁ Μα­κα­ρι­ώ­τα­τος Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πος Ἀ­θη­νῶν καί πά­σης Ἑλ­λά­δος κ. Ἱ­ε­ρώ­νυ­μος, ἐκ­προ­σω­πού­με­νος ὑπό τοῦ ἁ­γίου Το­πο­τη­ρη­τοῦ, Σε­βα­σμι­ω­τά­του Μη­τρο­πο­λί­του Ναυ­πά­κτου καί Ἁ­γίου Βλα­σίου κ. Ἱ­ε­ρο­θέου, τά Σεπτά Μέλη τῆς Δι­αρ­κοῦς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου, ὅ­λοι οἱ Ἱ­ε­ράρ­χες τῆς Ἁ­γι­ω­τά­της Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος, ὁ ἀ­πορ­φα­νι­σθείς Ἱ­ε­ρός Κλῆ­ρος καί ὁ φι­λό­χρι­στος Λαός τῆς Ἱ­ε­ρᾶς αὐ­τῆς Μη­τρο­πό­λεως, Σοῦ ἀ­πο­δί­δουμε τόν «τε­λευ­ταῖον ἀ­σπα­σμόν» καί μετά δα­κρύων Σέ προ­πέμ­πουμε πρός τήν ζωήν τῆς Βα­σι­λείας, «ὅ­που ἦ­χος κα­θα­ρός ἑ­ορ­τα­ζόντων, καί βο­ών­των ἀ­παύ­στως· Κύ­ριε δόξα σοι».
         Νά ἔ­χουμε τήν ἁγία εὐχή Σου!

Επιστροφή


Δημοφιλή
Πρόσφατα

Μουσική συναυλία από την Νεανική Χορωδία της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς «Τραγουδώντας όλοι μαζί για τα παιδιά με Αυτισμό»

10 Δεκεμβρίου 2016 21:00 • 1752 Προβολές

 

Κραυγή από τον κόσμο της Σιωπής

28 Φεβρουαρίου 2019 20:51 • 1295 Προβολές

 

"Ένα άρωμα γιορτινό" Μουσική Συναυλία απο την Παιδική Νεανική Συμφωνική ορχήστρα "ΝΙΝΑ ΠΑΤΡΙΚΙΔΟΥ"

30 Νοεμβρίου 2019 22:47 • 1155 Προβολές

 

Συνέντευξη στη Σοφία Χατζή

20 Μαρτίου 2019 18:57 • 1076 Προβολές

 

Δομημένη Εκπαίδευση TEACCH για Άτομα με Διαταραχές του φάσματος του Αυτισμού Τριήμερο Σεμινάριο

4 Σεπτεμβρίου 2017 19:23 • 1048 Προβολές

 

"Νότες Αγάπης" Μουσική Συναυλία με τη Νεανική Φοιτητική Χορωδία της Ορθόδοξης Χριστιανικής Αδελφότητος "Χριστιανική Ελπίς"

15 Νοεμβρίου 2017 13:34 • 939 Προβολές

 

ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ 2019 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

4 Ιουλίου 2019 12:51 • 904 Προβολές

 

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αυτισμό

2 Απριλίου 2017 11:00 • 849 Προβολές

 



www.agiosarseniosk.gr

mapΤραυλαντώνη 3, Μεσολόγγι Τ.Κ 30200
phone26310 28919 - 215 5451420
emailagarsenioskap@gmail.com